Fragment o cięciu winorośli


Usuwanie pasierbów

Intensywność pojawiania się pasierbów, jest wykładnikiem prawidłowości cięcia. Jeżeli obciążenie latoroślami jest wystarczające, to pasierby rosną słabo. Silny wzrost pasierbów to sygnał, że powierzchnia liści w stosunku do wielkości systemu korzeniowego jest zbyt mała, np. po zbyt silnym cięciu, silnym ogłowieniu itp. W takim wypadku zostawia się więcej najwyższych pasierbów.



Rys. 168. Kolejność usuwania pasierbów. Wszystkie pasierby, i to jak najwcześniej, usuwa się: -z latorośli wyrastających z czopków zastępczych, -z pozostałych latorośli w strefie gron, bo strefa ta jest szczególnie chroniona przed zagęszczeniem.

Sytuacja pasierbów nad gronami, nie jest jednoznaczna. Aby grona były dorodne, i mogły dobrze dojrzeć, musi pozostać minimum 5-6 liści, zależnie od wielkości na każde grono i to liści sprawnych. Jeżeli latorośle rosną ładnie i zapewnią wystarczającą ilość liści – pasierby w większości można usuwać. Jeżeli natomiast latorośle rosną słabo lub też liście na nich zostały porażone przez choroby, to zostawiamy wszystkie lub większość pasierbów powyżej gron 8.

8. Pasierby jako młodsze asymilują bardzo wydajnie, mogą więc zastąpić latorośle i w ten sposób stają się swoistym kołem ratunkowym dla krzewu. Dopóki liście na latoroślach są młode, pasierby można usuwać, tym bardziej, że zagęszczają krzew, a dołem zawsze jest gęsto. Potem jednak, część pasierbów koniecznie należy zostawić. Występują one wtedy wyżej, gdzie nie jest już tak gęsto. Późną jesienią to właśnie pasierby są głównym motorem asymilacji i pomagają doładować asymilatami zarówno owoce jak i zapasy w drewnie. Stare liście na latoroślach są rzeczywiście stare i ich wydajność spada, często są porażone przez choroby, a liście na pasierbach aż kipią żywotnością. Srawdza się skracanie pasierbów np. za drugim, trzecim a nawet czwartym liściem i zastępowanie zostawionymi na nich liśćmi liści starych, które nie dość, że słabo asymilują to przeważnie są duże i silnie zacieniają. Nie można „zamykać” latorośli, tzn. usuwać wszystkich pasierbów i jednocześnie ogłowić. Latorośl taka jest bezbronna, a jeśli zrobimy to, kiedy krzew jeszcze rośnie - to ratując się, rozwinie pączek zimowy, najczęściej najwyższy. Jest to normalna latorośl z kwiatami, które zima najczęściej zastaje w stadium kwitnienia. Oczywiście ze strony krzewu jest to „krzyk rozpaczy”. Nie doszłoby do tego, gdyby istniał zawór bezpieczeństwa w postaci kilku pasierbów. Ich znaczenie trudno przecenić. Potrafią zastąpić latorośle w przypadku kłopotów, np. po porażeniu liści przez choroby, po zbyt silnym cięciu lub wczesnym ogłowieniu, po zbyt silnych zabiegach chemicznych, gradobiciu itp. Jest to osobista straż przyboczna krzewu. Pasierby mają jednak dwie wady: zagęszczają krzew oraz zawsze mają młode liście, które stają się przynętą dla chorób, a zwłaszcza dla obu mączniaków.

Rys. 169. Sposób usuwania pasierbów.
a- najlepiej, jeśli pasierby usuwa się przez wyłamanie, kiedy są jak najmniejsze, gdzieś do długości 5 cm. Wyłamywanie większych może zagrozić położonym w bezpośrednim sąsiedztwie pączkom zimowym,
b- pasierby duże najlepiej wyciąć za 2-4 liściem,
c- można też duże pasierby wycinać przy łozie, zostawiając wyraźny pieniek, ale w ten sposób traci się kilka młodych, wydajnych liści.



Rys. 170. Miejsce pojawiania się pasierbów na szpalerze
a-słupek rusztowania,
b-latorośle,
c-strefa pojawiania się pasierbów, a więc i młodych liści, a zarazem obu mączniaków.

Zdj. 34. Młody krzew Arkadii po silnym przerzedzeniu latorośli już od wiosny, którego siły od razu były skierowane tylko w te trzy latorośle. Latorośle te były kilkakrotnie uszczykiwane, czego nie widać na zdjeciu. Zdjęcie wykonane 26 sierpnia i widać, że liście jeszcze zielone a łozy już niemal zupełnie zdrewniałe! Taki krzew można ciąć dowolnie. Amator powinien się skupić przede wszystkim na tym, żeby otrzymać niewielką ilość ale dorodnych i dobrze zdrewniałych łóz.

Zdj. 35. Zdjęcie również wykonane 26 sierpnia. Młoda Arkadia zbyt mocno obiążona owocowaniem i latorośle znacznie wolniej drewnieją. Grona z obciętymi dolnymi końcami.

winogrona.NET

© winogrona.NET